zmiana cen pradu / koniec mrożenia cen, nowe taryfy 2026

Zmiana cen prądu – korekta stawki energii czynnej (zł/MWh), którą sprzedawca energii stosuje na fakturze za prąd. Wynika z jednego z trzech mechanizmów: decyzji URE o zatwierdzeniu nowej taryfy, zakończenia ustawowego mrożenia cen albo indywidualnej zmiany sprzedawcy przez odbiorcę. Od 1 stycznia 2026 r. średnia cena energii czynnej dla gospodarstw domowych w taryfie G11 wynosi 495,16 zł/MWh netto – to symboliczny spadek wobec zamrożonej stawki obowiązującej w 2025 r.

Przez cały 2025 rok rząd utrzymywał mechanizm mrożenia cen na poziomie 500 zł/MWh netto (615 zł brutto/MWh). Zamrożenie dotyczyło wyłącznie stawki za zakup energii elektrycznej – opłaty dystrybucyjne i pozostałe składniki faktury mogły rosnąć niezależnie. Minister Finansów Andrzej Domański wskazywał, że resort oczekuje spadku taryf poniżej 500 zł/MWh, co miało pozwolić na rezygnację z interwencji bez szoku cenowego dla odbiorców.

W praktyce przejście z cen mrożonych na taryfowe okazało się łagodne. Ceny u największych sprzedawców – PGE, Tauron, Enea i Energa – w taryfie G11 mieszczą się poniżej 500 zł/MWh, a różnice między nimi są minimalne. Dla MŚP kluczowa informacja: w taryfie G12 energia w tańszej strefie kosztuje średnio ok. 0,60 zł/kWh, wobec ok. 1,02 zł/kWh w G11 – to ponad 40% niższa cena, jeśli zużycie da się przesunąć na godziny nocne lub weekendowe. Zmiana taryfy lub zmiana sprzedawcy to najprostsze narzędzia obniżenia rachunku bez inwestycji w infrastrukturę.

Mechanizm mrożenia cen prądu polegał na ustawowym ograniczeniu stawki energii czynnej do 500 zł/MWh netto (615 zł brutto/MWh) – rząd przedłużał go kolejnymi ustawami aż do końca 2025 roku. Mrożenie dotyczyło wyłącznie składnika zakupu energii, nie całego rachunku. Opłata dystrybucyjna, która stanowi drugi główny składnik faktury, rosła w tym czasie niezależnie – stąd rachunki podwyższały się o kilkanaście złotych nawet w okresie obowiązywania zamrożonej stawki. Od 2026 roku stawki wynikają z taryf zatwierdzanych przez URE, a nie z ustawy interwencyjnej. Minister Finansów wskazywał, że resort oczekuje spadku taryf poniżej 500 zł/MWh – co oznacza, że ceny naturalnie mogą utrzymać się na dotychczasowym poziomie, a nawet spaść.

Średnia cena energii czynnej dla gospodarstw domowych od 1 stycznia 2026 wynosi 495,16 zł/MWh netto – to symboliczny spadek wobec zamrożonej stawki z 2025 roku. Sama energia czynna u czterech największych sprzedawców (PGE, Tauron, Enea, Energa) mieści się poniżej 500 zł/MWh w taryfie G11. Nie należy jednak oczekiwać istotnych obniżek łącznych rachunków – spadek stawki za energię czynną kompensuje rosnąca opłata dystrybucyjna. Rachunek za prąd składa się z trzech głównych części: energia czynna (stawka za sam prąd), dystrybucja (transport energii siecią) oraz opłata handlowa.

Dla MŚP szukających oszczędności istotna jest różnica między taryfami. W taryfie G12 energia w tańszej strefie nocnej kosztuje średnio około 0,60 zł/kWh, wobec około 1,02 zł/kWh w jednostrefowej G11 – to ponad 40% niższa cena za kilowatogodzinę. Warunek: zużycie trzeba przesunąć na godziny nocne. Koniec mrożenia nie oznacza automatycznej podwyżki, ale przenosi odpowiedzialność za wybór stawki na odbiorcę – kto porówna oferty sprzedawców i dopasuje taryfę do profilu zużycia, może płacić mniej niż w okresie mrożenia.

Rachunek za prąd po zmianie ceny składa się z trzech głównych części, które znajdziesz na każdej fakturze: energii czynnej, dystrybucji i opłaty handlowej. Żeby policzyć nową kwotę, zacznij od sekcji “rozliczenie energii” – tam jest Twoje zużycie w kWh za okres rozliczeniowy. Pomnóż tę liczbę przez nową stawkę energii czynnej. Dla taryfy G11 w 2026 roku to około 495 zł/MWh netto, czyli 0,495 zł/kWh netto – symboliczny spadek wobec zamrożonych 500 zł/MWh z 2025 roku. Jeśli masz taryfę G12, w tańszej strefie nocnej stawka spada do około 0,60 zł/kWh, co daje ponad 40% oszczędności względem G11.

Druga pozycja to dystrybucja, która na fakturze dzieli się na część stałą (opłata miesięczna w zł, niezależna od zużycia) i zmienną (stawka za kWh pomnożona przez zużycie). Mrożenie cen w 2025 roku dotyczyło wyłącznie stawki za energię czynną – opłaty dystrybucyjne zmieniały się niezależnie i od 1 lipca 2025 podniosły rachunki o kilkanaście złotych kwartalnie. Dlatego nawet przy stabilnej cenie energii czynnej łączna kwota na fakturze może rosnąć. Do sumy dodaj jeszcze opłatę handlową – stałą miesięczną kwotę za obsługę Twojego punktu poboru.

Praktyczny wzór wygląda tak: (zużycie kWh x stawka energii czynnej) + (zużycie kWh x stawka zmienna dystrybucji) + opłata stała dystrybucji + opłata handlowa. Wszystkie te składniki znajdziesz na fakturze w osobnych wierszach – szukaj sekcji “sprzedaż energii” i “usługi dystrybucji”. Dla gospodarstwa zużywającego 2 000 kWh rocznie w taryfie G11, sama energia czynna to około 990 zł netto (2 000 x 0,495 zł). Reszta rachunku – dystrybucja i opłaty – dolicza kolejne kilkaset złotych rocznie, w zależności od operatora systemu dystrybucyjnego w Twoim regionie.