Co z cenami energii od stycznia 2026?

Ceny energii czynnej od stycznia 2026 r. nieznacznie spadły, ale niższe rachunki to nie pewnik. Prezes URE Renata Mroczek zatwierdziła średnią cenę energii elektrycznej dla gospodarstw domowych na poziomie 495,16 zł/MWh netto – to nieco mniej niż zamrożona stawka obowiązująca w 2025 r. (ok. 500 zł/MWh netto). Mechanizm mrożenia cen prądu, który przez ostatnie lata utrzymywał stawkę na poziomie 50 gr/kWh netto, zakończył się 31 grudnia 2025 r. Od tego momentu obowiązują taryfy zatwierdzone przez URE w trybie standardowym, bez interwencji rządowej.

Sam spadek ceny energii czynnej nie oznacza automatycznie niższych faktur. Rachunki za prąd składają się z dwóch głównych części: ceny energii (sprzedaż) oraz kosztów dystrybucji (opłata sieciowa, przesyłowa, jakościowa). O ile sama energia potaniała, opłaty dystrybucyjne rosną – już w drugiej połowie 2025 r. rachunki wzrosły o kilkanaście złotych miesięcznie mimo utrzymanego mrożenia ceny sprzedaży. Dla firm kupujących energię na rynku wolnym sytuacja wygląda inaczej: ceny hurtowe na Towarowej Giełdzie Energii wykazują dużą zmienność – 1 stycznia 2026 r. odnotowano nawet ujemne ceny na poziomie -8,94 zł/MWh w godzinach 8:15-12:00, spowodowane wysoką produkcją z wiatru przy minimalnym zapotrzebowaniu.

Dla przedsiębiorców z sektora MŚP oznacza to jedno: sam wskaźnik 495,16 zł/MWh dotyczy taryf regulowanych (grupy G, czyli głównie gospodarstwa domowe). Firmy na taryfach B i C negocjują warunki ze sprzedawcą energii indywidualnie lub kupują na rynku hurtowym. Taryfa PSE na 2026 r., zatwierdzona decyzją Prezesa URE z 16 grudnia 2025 r., obowiązuje od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r. Przedsiębiorcy powinni przeanalizować swoje umowy i porównać oferty – koniec mrożenia cen to moment, w którym rynek wraca do normalnych reguł, a aktywne zarządzanie kosztami energii staje się istotniejsze niż w latach interwencji cenowej.

Decyzja Prezesa URE z 16 grudnia 2025 r. (znak DRE.WPR.4211.6.13.2025.BTS/JSz) zatwierdziła taryfę PSE na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r. i jednocześnie zakończyła okres administracyjnego mrożenia cen, które obowiązywało do końca 2025 r. W praktyce oznacza to powrót do mechanizmu taryfowego opartego na kosztach uzasadnionych – URE zatwierdza stawki na podstawie rzeczywistych kosztów wytwarzania i obrotu energią, a nie politycznego pułapu. Zamrożona stawka za energię czynną w 2025 r. wynosiła 500 zł/MWh netto (50 gr/kWh), natomiast nowa taryfa na 2026 r. ustala średnią cenę energii czynnej na poziomie 495,16 zł/MWh netto – spadek o niespełna 1% (według taryfy URE z 16.12.2025, źródło: GlobEnergia/URE).

Sam spadek ceny energii czynnej nie przełoży się jednak automatycznie na niższe rachunki. Zamrożenie w 2025 r. dotyczyło wyłącznie stawki za zakup energii elektrycznej – opłaty dystrybucyjne nie były objęte tym mechanizmem i rosły niezależnie. Od 1 lipca 2025 r. rachunki gospodarstw domowych wzrosły o kilkanaście złotych właśnie z powodu wyższych kosztów dystrybucji. Na 2026 r. trend się utrzymuje: tańsza energia czynna, ale droższy przesył i dystrybucja oznaczają, że łączna kwota na fakturze może pozostać na zbliżonym poziomie lub nawet nieznacznie wzrosnąć (według GlobEnergia).

Dla MŚP z sektora energetycznego istotny jest też kontekst rynkowy. Na początku stycznia 2026 r. ceny spot na Towarowej Giełdzie Energii spadły chwilowo poniżej zera – minimum osiągnęło -8,94 zł/MWh w dniu 1 stycznia między 8:15 a 12:00, co było efektem rekordowej generacji wiatrowej przy minimalnym zapotrzebowaniu w dzień wolny (według GlobEnergia). Jednocześnie RCEm (rynkowa cena energii miesięczna) w styczniu 2026 r. przekroczyła 550 zł/MWh – najwyższy poziom od 2023 r. Te skrajne wahania pokazują, że mechanizm taryfowy URE pełni funkcję stabilizatora: firmy rozliczane według taryfy płacą stałą stawkę niezależnie od dziennych skoków na rynku hurtowym.

Firmy na taryfach C (małe i średnie przedsiębiorstwa) nie korzystają z mrożenia cen już od 2024 r. – ich stawki zależą wyłącznie od umowy ze sprzedawcą lub cen rynkowych. Dla MŚP kupujących energię na rynku spot kluczowy jest RCEm, który w styczniu 2026 r. przekroczył 550 zł/MWh – najwyższy poziom od 2023 roku (według GlobEnergia). To ponad 55 zł więcej niż taryfa URE dla gospodarstw domowych (495,16 zł/MWh netto), co pokazuje rozpiętość między ceną regulowaną a rynkową.

Rynek spot cechuje duża zmienność – 1 stycznia 2026 r. ceny spadły do -8,94 zł/MWh przy wysokiej produkcji wiatrowej (według GlobEnergia), a kilka dni później wróciły powyżej 500 zł/MWh. Taryfa URE zatwierdzona 16 grudnia 2025 r. obowiązuje cały 2026 r., ale dotyczy wyłącznie odbiorców w gospodarstwach domowych na taryfie G – firmy na taryfach C negocjują warunki indywidualnie.

Dla MŚP oznacza to wybór: umowa ze stałą ceną daje przewidywalność na 12-24 miesięcy, ale sprzedawca wlicza premię za ryzyko. Umowa indeksowana do rynku spot pozwala korzystać z okresowych spadków, lecz naraża na skoki powyżej 550 zł/MWh. Trzecia opcja – umowa mieszana z częścią wolumenu po stałej cenie i częścią po indeksie – ogranicza ekspozycję na wahania. Niezależnie od modelu, do ceny energii czynnej dochodzą opłaty dystrybucyjne, rosnące w 2026 r. o kilkanaście procent (według WysokieNapiecie.pl). Firmy z własną fotowoltaiką rozliczają nadwyżki po RCEm – w styczniu 2026 r. ponad 550 zł/MWh.

Najczęstszy błąd to utożsamianie ceny energii czynnej z całkowitym kosztem na fakturze. Stawka 495,16 zł/MWh netto zatwierdzona przez URE na 2026 r. obejmuje wyłącznie składnik wytworzenia i obrotu energią – tymczasem na rachunku pojawia się jeszcze opłata dystrybucyjna, opłata przesyłowa, opłata mocowa, akcyza i podatek VAT. Według analiz GlobEnergia.pl sama energia czynna stanowi około połowy końcowej kwoty na fakturze, a koszty dystrybucji rosną niezależnie od ceny samego prądu. Przedsiębiorca, który negocjuje umowę patrząc wyłącznie na cenę za kWh, może nie zauważyć, że składniki sieciowe podnoszą jego rzeczywisty koszt o 40-60% ponad stawkę czynną.

Drugi typowy błąd to ignorowanie zmian w taryfie dystrybucyjnej. Jak podkreśla GlobEnergia.pl, od 2026 r. energia czynna jest nieco tańsza niż zamrożona stawka z 2025 r., ale koszty dystrybucji idą w górę – co oznacza, że łączny rachunek niekoniecznie spadnie. MŚP na umowach z ceną stałą za energię czynną często zakładają, że ich faktura się nie zmieni, a potem zaskakuje je podwyżka pozycji sieciowych, na które umowa ze sprzedawcą nie ma wpływu.

Trzeci błąd to brak porównania ofert przed końcem umowy. Firmy na taryfie C nie korzystają z regulowanych cen URE – ich stawka zależy od negocjacji ze sprzedawcą. Mimo to wielu właścicieli MŚP pozwala umowie przedłużyć się automatycznie, nie sprawdzając aktualnych warunków na rynku konkurencyjnym. Przy rynkowej cenie hurtowej, która w styczniu 2026 r. oscylowała wokół 550 zł/MWh dla rozliczeń RCEm, różnica między dobrze wynegocjowaną umową a automatycznym przedłużeniem może sięgać kilkunastu tysięcy złotych rocznie dla firmy zużywającej 100 MWh w skali roku.