Co z cenami prądu po nowym roku?

TAK, ceny energii czynnej po nowym roku spadły – ale rachunek niekoniecznie będzie niższy. Od 1 stycznia 2026 r. średnia cena energii elektrycznej w taryfach zatwierdzonych przez Prezesa URE wynosi 495,16 zł/MWh netto (według taryfy URE 2026, źródło: GlobEnergia). To mniej niż zamrożona stawka 500 zł/MWh netto, która obowiązywała gospodarstwa domowe do końca 2025 r. (źródło: gov.pl). Różnica wynosi niespełna 5 zł/MWh, co przy przeciętnym zużyciu gospodarstwa domowego przekłada się na kilka złotych miesięcznie.

Sam spadek ceny energii czynnej nie oznacza jednak niższego rachunku. Składnik za energię to tylko część faktury – do tego dochodzą opłaty dystrybucyjne, opłata mocowa, opłata OZE i inne składniki regulowane. Jak wskazuje GlobEnergia, koszty dystrybucji wzrosły, co może zniwelować lub nawet przewyższyć oszczędność wynikającą z niższej stawki za samą energię. W 2025 r. rachunki rosły już o kilkanaście złotych mimo zamrożonej ceny energii – właśnie z powodu wyższych opłat sieciowych (źródło: WysokieNapiecie.pl).

Dla firm i MŚP sytuacja wygląda inaczej niż dla gospodarstw domowych. Mrożenie cen na poziomie 500 zł/MWh dotyczyło wyłącznie odbiorców w gospodarstwach domowych (źródło: gov.pl). Przedsiębiorcy kupują energię na warunkach rynkowych lub w ramach umów ze sprzedawcami, gdzie ceny zależą od profilu zużycia, grupy taryfowej i momentu zawarcia kontraktu. Koniec mechanizmu mrożenia oznacza, że od 2026 r. ceny energii dla wszystkich odbiorców kształtują się według taryf zatwierdzonych przez URE lub umów wolnorynkowych – bez sztucznie utrzymywanego pułapu.

Podsumowując: sama energia jest symbolicznie tańsza, ale łączny rachunek za prąd zależy od sumy wszystkich składników. Właściciele firm powinni porównać oferty sprzedawców energii i sprawdzić, czy obecna umowa uwzględnia nowe stawki taryfowe URE na 2026 r. Szczególnie istotne jest przeanalizowanie pozycji opłat dystrybucyjnych na fakturze – to tam kryje się realna zmiana kosztów.

Mrożenie cen energii elektrycznej obowiązywało na mocy ustawy przyjętej przez Sejm, która utrzymywała maksymalną stawkę za energię czynną na poziomie 500 zł/MWh netto (ok. 615 zł/MWh brutto) do 31 grudnia 2025 r. (źródło: gov.pl [8], GlobEnergia [9]). Mechanizm polegał na tym, że sprzedawcy energii nie mogli przekroczyć ustawowego pułapu cenowego – różnicę między ceną rynkową a zamrożoną pokrywał budżet państwa. Mrożenie dotyczyło wyłącznie składnika energii czynnej, nie obejmowało opłat dystrybucyjnych ani pozostałych składników rachunku (źródło: WysokieNapiecie.pl [3]).

Od 1 stycznia 2026 r. mrożenie przestało obowiązywać i nastąpił powrót do standardowego mechanizmu taryfowego. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki Renata Mroczek zatwierdziła taryfy na 2026 rok, w których średnia cena energii czynnej dla gospodarstw domowych wynosi 495,16 zł/MWh netto – czyli paradoksalnie mniej niż zamrożony pułap 500 zł/MWh (źródło: GlobEnergia [4], [5]). Spadek ceny hurtowej energii na rynku wynikał m.in. z rosnącego udziału OZE i stabilizacji cen surowców.

Dla MŚP oznacza to zmianę modelu ochrony cenowej: zamiast ustawowego pułapu, o wysokości stawek decydują taryfy zatwierdzane przez Prezesa URE na podstawie kosztów zakupu energii przez sprzedawców z urzędu. Taryfy URE podlegają zatwierdzeniu co kwartał lub co rok, a każda zmiana wymaga formalnej decyzji regulatora. Firmy korzystające z taryf regulowanych (grupy taryfowe G) podlegają tym stawkom automatycznie. Przedsiębiorstwa na umowach rynkowych (grupy C, B) negocjują ceny indywidualnie ze sprzedawcą – dla nich koniec mrożenia oznacza, że jedynym punktem odniesienia pozostaje cena rynkowa na Towarowej Giełdzie Energii (źródło: GlobEnergia [1]).

Sprawdź, czy Twoja firma kupuje prąd po taryfie zatwierdzonej przez URE, czy na wolnym rynku (umowa z wybranym sprzedawcą). Odbiorcy o mocy umownej do 50 kW mają prawo do zakupu energii po taryfie regulowanej – jeśli Twoja firma mieści się w tym progu, taryfa URE ze stawką 495,16 zł/MWh netto (według zatwierdzeń Prezesa URE na 2026 r., źródło: GlobEnergia) może być korzystniejsza niż oferta wolnorynkowa, zwłaszcza gdy ceny hurtowe pozostają zmienne.

Firmy, które kupiły prąd na wolnym rynku w okresie wysokich cen (2022-2023), często mają umowy z ceną znacznie wyższą niż obecna taryfa. Rozwiązanie: skorzystaj z zasady TPA (Third Party Access) i porównaj oferty co najmniej 3-4 sprzedawców przed końcem obecnej umowy. Procedura zmiany sprzedawcy trwa formalnie 21 dni, ale w praktyce zaplanuj ją z 30-dniowym wyprzedzeniem przed wygaśnięciem kontraktu – nowy sprzedawca musi zgłosić zmianę do operatora systemu dystrybucyjnego.

Nie patrz wyłącznie na cenę za kWh. Porównując oferty, uwzględnij opłatę handlową, ewentualne opłaty dystrybucyjne stałe i zmienne (które rosną niezależnie od sprzedawcy – według GlobEnergia dystrybucja komplikuje bilans rachunku w 2026 r.) oraz warunki waloryzacji ceny w trakcie umowy. Firma zużywająca 50 MWh rocznie może przy różnicy zaledwie 30 zł/MWh między ofertami zaoszczędzić 1 500 zł netto w skali roku – to kwota, która uzasadnia poświęcenie kilku godzin na analizę rynku.

Jeśli Twoja umowa wygasa w ciągu najbliższych 90 dni, zacznij porównywać oferty teraz. Po odmrożeniu cen rynek wraca do normalnych mechanizmów konkurencji, a sprzedawcy aktywnie walczą o klientów z sektora MŚP – to dobry moment negocjacyjny, zanim stawki hurtowe na Towarowej Giełdzie Energii ewentualnie wzrosną pod wpływem cen uprawnień do emisji CO2.