Ile będzie kosztował prąd po odmrożeniu?

Tak, znamy stawkę – od 1 stycznia 2026 r. średnia cena energii w taryfach URE wynosi 495,16 zł/MWh netto, czyli paradoksalnie jest niższa niż zamrożona stawka 500 zł/MWh netto obowiązująca do końca września 2025 r. (komunikat Prezes URE Renaty Mroczek). Sama energia czynna potaniała o niespełna 5 zł na megawatogodzinie. To jednak tylko jeden składnik rachunku – pozostałe pozycje, przede wszystkim opłata dystrybucyjna, opłata mocowa i opłata OZE, podlegają odrębnym taryfom i mogą rosnąć niezależnie.

Mechanizm mrożenia ograniczał wyłącznie stawkę za zakup energii. Opłaty sieciowe pozostawały poza jego zasięgiem, dlatego rachunki rosły nawet w okresie zamrożenia. Po odmrożeniu cała faktura podlega taryfom zatwierdzanym przez URE. Dla porównania: taryfa na Q4 2025 wynosiła 572,64 zł/MWh (źródło: gov.pl), co pokazuje, jak szybko stawki zmieniają się między okresami taryfowymi.

Przejście na taryfę dwustrefową pozwala obniżyć koszt energii w tańszej strefie do ok. 0,60 zł/kWh wobec ok. 1,02 zł/kWh w taryfie jednostrefowej G11 – ponad 40% różnicy, o ile zużycie da się przesunąć na godziny nocne lub weekendowe (źródło: globenergia.pl). Końcowy rachunek po odmrożeniu zależy od trzech zmiennych: ceny energii czynnej (spadła), opłat dystrybucyjnych (mogą rosnąć) i wolumenu zużycia. Porównanie 495,16 zł/MWh z zamrożonymi 500 zł/MWh sugeruje spadek, ale realna kwota na fakturze może być wyższa, jeśli operator podniósł stawki dystrybucyjne.

Mechanizm mrożenia cen energii dla gospodarstw domowych obowiązywał do 30 września 2025 r. z maksymalną stawką 500 zł/MWh netto (według ustawy o zamrożeniu cen energii, przedłużanej kolejnymi nowelizacjami). Mrożenie dotyczyło wyłącznie składnika ceny energii elektrycznej czynnej – opłaty dystrybucyjne, akcyza i pozostałe składniki rachunku nie były objęte tym limitem. Od 1 lipca 2025 r. rachunki wzrosły o kilkanaście złotych mimo mrożenia, ponieważ zmieniły się stawki dystrybucyjne (źródło: WysokieNapiecie.pl).

W IV kwartale 2025 r. (od 1 października) Prezes URE zatwierdził nowe taryfy na sprzedaż energii ze średnią ceną 572,64 zł/MWh – wyższą od zamrożonej stawki, ale niższą od poprzedniego poziomu taryfowego 622,80 zł/MWh (źródło: gov.pl/energia). W praktyce oznaczało to, że bez kontynuacji mrożenia rachunki wzrosłyby w Q4 2025 o kilkadziesiąt złotych rocznie w zależności od zużycia i strefy taryfowej.

Od 1 stycznia 2026 r. obowiązują taryfy ze średnią ceną energii 495,16 zł/MWh netto, zatwierdzone przez Prezes URE Renatę Mroczek (źródło: GlobEnergia za komunikatem URE). To stawka niższa zarówno od zamrożonego limitu 500 zł/MWh, jak i od taryf z Q4 2025. Mechanizm mrożenia nie został przedłużony na 2026 rok – rynek wrócił do regulowanych taryf zatwierdzanych przez URE w cyklach kwartalnych. Dla MŚP rozliczanych w taryfie G kluczowe jest to, że sama cena energii czynnej spadła, ale całkowity rachunek zależy też od opłat sieciowych i akcyzy, które mogą rosnąć niezależnie.

Przejście na taryfę G12 to najprostsza zmiana, która realnie obniża rachunek – energia w tańszej strefie nocnej kosztuje średnio około 0,60 zł/kWh, podczas gdy w standardowej taryfie G11 stawka wynosi około 1,02 zł/kWh (według danych GlobEnergia, 2026). Dla MŚP, które mogą przesunąć znaczną część zużycia na godziny nocne i weekendy – np. ładowanie magazynów energii, ogrzewanie elektryczne, praca urządzeń chłodniczych – oznacza to ponad 40% oszczędności na samej energii czynnej. Warunek: minimum 60% zużycia musi przypadać na strefę pozaszczytową, żeby bilans się opłacał. Warto zweryfikować profil zużycia na fakturze lub w aplikacji operatora systemu dystrybucyjnego przed złożeniem wniosku o zmianę taryfy.

Koniec mrożenia cen otwiera realną konkurencję między sprzedawcami energii. Taryfy URE wyznaczają cenę u sprzedawców z urzędu (PGE Obrót, Tauron, Enea, Energa) na poziomie 495,16 zł/MWh netto od stycznia 2026 r. (według komunikatu Prezes URE Renaty Mroczek). Sprzedawcy alternatywni nie są związani tą taryfą i mogą oferować stawki niższe – szczególnie przy kontraktach rocznych z ceną stałą. Porównanie ofert na platformach typu Mój Prąd lub bezpośrednio u kilku dostawców powinno uwzględniać nie tylko cenę za kWh, ale też opłatę handlową, warunki wypowiedzenia i ewentualne kary za wcześniejsze rozwiązanie umowy.

Osobny punkt do sprawdzenia to moc umowna wpisana w umowie dystrybucyjnej. Wiele MŚP ma moc zamówioną z okresu, gdy profil zużycia wyglądał inaczej – np. przed wymianą oświetlenia na LED lub montażem instalacji fotowoltaicznej. Obniżenie mocy umownej zmniejsza opłatę stałą za dystrybucję, która pojawia się na rachunku niezależnie od tego, ile prądu faktycznie zużyjesz. Wniosek o zmianę mocy składa się u lokalnego operatora sieci dystrybucyjnej – procedura trwa zwykle do 30 dni i nie wymaga przebudowy przyłącza, o ile nowa moc mieści się w parametrach istniejącej infrastruktury.