Ile kosztuje 1 kilowat prądu w pge?

Cena 1 kWh w PGE w taryfie G11 wynosi w 2026 roku około 1,02 zł brutto – to stawka końcowa uwzględniająca energię czynną, dystrybucję i opłaty stałe przeliczone na jednostkę zużycia (według taryfy URE na 2026 rok). Sama energia czynna dla gospodarstw domowych to średnio 495,16 zł/MWh netto, czyli niecałe 0,50 zł/kWh, ale do rachunku dochodzą: opłata dystrybucyjna zmienna, opłata jakościowa (0,0332 zł/kWh dla odbiorców na niskim napięciu, zgodnie z taryfą PGE Dystrybucja od 1 lutego 2026 r.), opłata kogeneracyjna (3 zł/MWh) oraz opłata mocowa i VAT.

Przedsiębiorca korzystający z taryfy G12 (dwustrefowej) może obniżyć koszt nawet o 40% w strefie nocnej i weekendowej – tam cena spada do około 0,60 zł/kWh. Warunek: rzeczywiste przesunięcie zużycia na godziny pozaszczytowe, co w praktyce sprawdza się przy klimatyzacji, podgrzewaniu wody, ładowaniu pojazdów elektrycznych lub pracy urządzeń chłodniczych. Strefa dzienna w G12 bywa droższa niż G11, więc bez zmiany nawyków zużycia samo przejście na G12 może podnieść rachunek zamiast go obniżyć.

Podana cena 1,02 zł/kWh w G11 to wartość orientacyjna dla typowego gospodarstwa domowego lub mikrofirmy na taryfie G. Firmy z większym zapotrzebowaniem (powyżej 50 MWh rocznie) rozliczane są na taryfach C (np. C11, C21) z innymi stawkami dystrybucyjnymi i indywidualnie negocjowaną ceną energii czynnej. Rachunki PGE zawierają też opłaty stałe – opłata mocowa dla zużycia 1,2-2,8 MWh rocznie wynosi 17,18 zł/miesiąc, niezależnie od tego, ile prądu faktycznie pobierzesz w danym okresie rozliczeniowym.

Końcowa stawka ~1,02 zł/kWh w taryfie G11 PGE składa się z trzech warstw kosztowych. Pierwsza to energia czynna – około 0,50 zł/kWh netto (495,16 zł/MWh według taryfy URE na 2026 rok taryfa URE). To cena samego prądu jako towaru, zatwierdzana przez Prezesa URE co kwartał lub rok. Druga warstwa to opłaty dystrybucyjne, które pokrywają koszt przesyłu energii siecią niskiego napięcia do odbiorcy – składają się ze stawki zmiennej (zależnej od zużycia) i stawki stałej (abonamentowej), łącznie dając około 0,30-0,35 zł w przeliczeniu na kWh. Wysokość tych opłat ustala PGE Dystrybucja w taryfie zatwierdzonej przez URE, obowiązującej od 1 stycznia 2026 roku.

Trzecia warstwa to opłaty parafiskalne – naliczane ustawowo i doliczane do każdego rachunku. Należą do nich: opłata kogeneracyjna (3 zł/MWh, czyli 0,003 zł/kWh), która wspiera wytwarzanie energii w wysokosprawnej kogeneracji; opłata jakościowa (0,0332 zł/kWh dla odbiorców na niskim napięciu, według komunikatu PGE Dystrybucja z 17 grudnia 2025 roku); opłata OZE finansująca odnawialne źródła energii; oraz opłata mocowa – 17,18 zł miesięcznie dla gospodarstw zużywających od 1,2 do 2,8 MWh rocznie. Opłata mocowa jest stała (nie zależy od ilości pobranego prądu), więc jej udział w cenie za kWh maleje przy wyższym zużyciu – dla firmy zużywającej 2 MWh rocznie to około 0,10 zł/kWh, a przy 2,8 MWh już 0,07 zł/kWh.

Suma tych składników – energia czynna, dystrybucja i opłaty parafiskalne – daje końcowe ~1,02 zł/kWh brutto w taryfie G11. Przejście na taryfę G12 (dwustrefową) pozwala obniżyć składnik energii czynnej do około 0,60 zł/kWh w strefie nocnej, co przekłada się na ponad 40% oszczędności na samej energii – pod warunkiem przesunięcia zużycia na godziny nocne i weekendy. Dla MŚP z elastycznym profilem pracy (np. piekarnie, pralnie, chłodnie) ta różnica może oznaczać tysiące złotych rocznie mniej na rachunku.

Firma zużywająca 500 kWh miesięcznie w taryfie G11 zapłaci około 510 zł brutto (500 kWh × 1,02 zł/kWh – według taryfy URE na 2026 rok, źródło: globenergia.pl). To prosta kalkulacja, bo w G11 każda kilowatogodzina kosztuje tyle samo niezależnie od pory dnia. Problem pojawia się, gdy duża część zużycia przypada na godziny, w których energia mogłaby być tańsza – na przykład nocna praca pieców, klimatyzacji czy urządzeń chłodniczych.

Przy przejściu na taryfę G12 i przesunięciu 200 kWh do strefy nocnej (noce + weekendy) rachunek spada do około 435 zł brutto. Kalkulacja: 300 kWh w strefie dziennej × ~1,05 zł/kWh = 315 zł, plus 200 kWh w strefie nocnej × ~0,60 zł/kWh = 120 zł (średnie stawki G12 wg globenergia.pl na podstawie taryf URE 2026). Daje to oszczędność 75 zł miesięcznie, czyli 900 zł rocznie – bez żadnych inwestycji, wyłącznie przez zmianę taryfy i przesunięcie harmonogramu pracy urządzeń.

Warunek opłacalności G12 jest jeden: trzeba realnie przenieść minimum 30-40% zużycia do strefy nocnej. Stawka dzienna w G12 jest nieco wyższa niż w G11, więc jeśli firma zużywa prąd głównie w godzinach 6:00-22:00, G12 może wyjść drożej niż G11. Przed zmianą taryfy sprawdź profil zużycia na liczniku zdalnego odczytu – PGE Dystrybucja udostępnia dane godzinowe, które pozwalają policzyć, jaki procent energii już teraz zużywasz nocą.

Zmiana taryfy z G11 na G12 (lub odwrotnie) jest bezpłatna i zajmuje do 14 dni od złożenia wniosku u sprzedawcy energii. Nie wymaga wizyty elektryka ani wymiany licznika, o ile licznik jest już dwustrefowy lub zdalnego odczytu. Dla MŚP z nocnym profilem zużycia – piekarnie, hotele z klimatyzacją, pralnie – to najprostszy sposób na obniżenie rachunku za prąd bez zmiany dostawcy i bez inwestycji w fotowoltaikę.

Porównywanie ofert wyłącznie po cenie energii czynnej to najpowszechniejszy błąd przy analizie kosztów prądu w PGE. Sama energia to około 0,50 zł/kWh netto (495,16 zł/MWh według taryfy URE na 2026 r.), ale do rachunku dochodzi dystrybucja – opłata sieciowa stała, zmienna, przejściowa, jakościowa (0,0332 zł/kWh dla odbiorców z sieci niskiego napięcia, źródło: PGE Dystrybucja) oraz opłata kogeneracyjna (3 zł/MWh, źródło: globenergia.pl). Zestawienie dwóch ofert „po samej energii” pomija połowę faktycznego kosztu i prowadzi do wyboru droższego wariantu.

Drugi błąd to ignorowanie opłaty mocowej. Dla gospodarstwa zużywającego 1,2-2,8 MWh rocznie wynosi ona 17,18 zł/miesiąc (źródło: globenergia.pl) – niezależnie od tego, ile prądu pobierzesz w danym miesiącu. Przy niskim zużyciu, na przykład 100 kWh miesięcznie, sama opłata mocowa podnosi efektywny koszt kilowatogodziny o 0,17 zł. Dopiero po uwzględnieniu opłat stałych widać, czy tańsza taryfa naprawdę się opłaca, czy tylko wygląda korzystniej na papierze.

Trzeci błąd dotyczy firm: kalkulacja w cenach netto zamiast brutto. Przedsiębiorca widzi stawkę 0,50 zł/kWh netto i planuje budżet, zapominając o 23% VAT. Realna kwota na fakturze rośnie do około 0,61 zł/kWh za samą energię – a po doliczeniu dystrybucji i opłat stałych całkowity koszt brutto przekracza 1,02 zł/kWh w taryfie G11 (źródło: globenergia.pl na podstawie taryf URE 2026). Przy zużyciu 500 kWh miesięcznie różnica netto-brutto to ponad 100 zł na rachunku, które nie pojawiają się w żadnym porównywarku operującym cenami netto.