Ile kosztuje 1 kwh prądu w taryfie g11?

Około 1,02 zł brutto za 1 kWh – tyle średnio płaci w 2026 r. odbiorca na taryfie G11 u czterech największych sprzedawców: PGE, Tauron, Enea i Energa (źródło: GlobEnergia.pl, analiza taryf 2026). Ta kwota to nie sama energia czynna, lecz suma kilku składników rachunku: ceny energii, opłaty dystrybucyjnej zmiennej, opłaty mocowej, opłaty jakościowej i podatków (VAT 23% + akcyza). Sama energia czynna kosztuje około 495 zł/MWh netto, czyli niespełna 0,50 zł/kWh netto (według taryf zatwierdzonych przez URE na 2026 r.) – resztę dokładają opłaty sieciowe i fiskalne.

Stawka w G11 jest jednakowa przez całą dobę, siedem dni w tygodniu. Nie ma tańszej strefy nocnej ani weekendowej. Dla firm energetycznych, które zużywają prąd głównie w godzinach dziennych, to rozwiązanie proste – jedna cena, zero planowania. Problem pojawia się, gdy znaczną część zużycia można przesunąć na noc lub weekend. Wtedy taryfa G12 daje średnio około 0,60 zł/kWh w strefie nocnej, co oznacza ponad 40% oszczędności względem G11 (źródło: GlobEnergia.pl, porównanie taryf 2026).

Wśród składników, które podnoszą cenę powyżej samej energii czynnej, istotną rolę odgrywa opłata dystrybucyjna. W 2026 r. koszty zmienne dystrybucji wzrosły u większości operatorów – wyjątkiem jest Tauron, który jako jedyny obniżył stawkę za przesył (źródło: GlobEnergia.pl, analiza dystrybucji 2026). Do tego dochodzi opłata jakościowa na rzecz PSE w wysokości 0,0332 zł/kWh dla odbiorców na niskim napięciu (źródło: PGE Dystrybucja, taryfa obowiązująca od 1 lutego 2026 r.). Dla MŚP zużywającego np. 50 MWh rocznie łączny rachunek przy stawce 1,02 zł/kWh to około 51 000 zł brutto – dlatego nawet drobna zmiana taryfy lub przeniesienie zużycia do tańszej strefy potrafi obniżyć koszty o kilkanaście tysięcy złotych rocznie.

Taryfa G11 to taryfa jednostrefowa – cena energii jest stała przez całą dobę, siedem dni w tygodniu. Nie ma tańszych godzin nocnych ani weekendowych, jak w taryfie G12. Dla MŚP oznacza to prostotę rozliczeń, ale brak możliwości optymalizacji rachunku przez przesuwanie zużycia na tańsze godziny (źródło: GlobEnergia.pl).

Sama energia czynna kosztuje od 1 stycznia 2026 r. średnio 495,16 zł/MWh netto, czyli ok. 0,495 zł/kWh netto (źródło: GlobEnergia.pl, dane URE). Ceny u PGE, Tauron, Enea i Energa mieszczą się poniżej 500 zł/MWh, a różnice są minimalne. Do ceny netto dochodzą: opłata dystrybucyjna, opłata mocowa, stawka jakościowa (0,0332 zł/kWh dla odbiorców nn – PGE Dystrybucja), akcyza i VAT 23%. Te składniki podnoszą cenę z ~0,50 zł netto do ~1,02 zł brutto za kWh.

Do końca 2025 r. ceny były zamrożone na poziomie maks. 500 zł/MWh netto (ok. 621 zł z VAT) – źródło: WysokieNapiecie.pl. Od 2026 r. mechanizm wygasł i obowiązują taryfy zatwierdzone przez Prezesa URE. Średnia cena energii czynnej okazała się nieco niższa od pułapu, ale łączny rachunek wzrósł przez podwyżki opłat dystrybucyjnych u większości operatorów. Wyjątek stanowi Tauron, który jako jedyny obniżył stawkę za przesył (źródło: GlobEnergia.pl).

Jeśli profil zużycia pozwala przesunąć pobór na godziny nocne, przejście na taryfę G12 może obniżyć koszt energii nawet o 40% w tańszej strefie – do ok. 0,60 zł/kWh (źródło: GlobEnergia.pl). Zmiana taryfy u sprzedawcy jest bezpłatna, wymaga jednak przeprogramowania licznika przez operatora sieci dystrybucyjnej.

G11 opłaca się firmom, które zużywają prąd równomiernie w ciągu dnia – piekarniom pracującym od wczesnego rana, biurom czynnym w godzinach 8-16, sklepom z ruchem rozłożonym na cały dzień. Przy stałej stawce ok. 1,02 zł/kWh (źródło: GlobEnergia.pl, taryfy 2026) nie trzeba planować, kiedy włączyć urządzenia. Prosty rachunek, zero niespodzianek – ale też zero oszczędności za przesuwanie zużycia.

Próg decyzyjny jest konkretny: jeśli ponad 40% zużycia energii w firmie przypada na godziny nocne lub weekendy, taryfa G12 będzie tańsza o 15-25% w skali roku. W strefie nocnej G12 cena energii spada do ok. 0,60 zł/kWh wobec 1,02 zł/kWh w G11 – to ponad 40% różnicy na każdej kilowatogodzinie zużytej po godzinach (źródło: GlobEnergia.pl, porównanie G11 vs G12, 2026). Hotele z nocną klimatyzacją, pralnie z cyklem nocnym, magazyny z chłodniami – te profile zużycia naturalnie kwalifikują się do G12.

Osobna opcja to taryfa G13s, która oferuje niską opłatę sieciową 4 gr/kWh w godzinach dziennych latem (9:00-17:00), nagradzając firmy korzystające z energii wtedy, gdy fotowoltaika produkuje najwięcej (źródło: GlobEnergia.pl, opis taryfy G13s). G13s pasuje do firm z klimatyzacją, procesami chłodniczymi lub po prostu dużym zużyciem w środku dnia od maja do września.

Sprawdzenie, czy zmiana taryfy się opłaca, wymaga jednego kroku: przeanalizuj profil godzinowy zużycia z ostatnich 12 miesięcy. Dane znajdziesz na portalu swojego operatora sieci dystrybucyjnej (OSD) lub na fakturach z rozbiciem strefowym. Zmiana taryfy u sprzedawcy trwa do 30 dni, a u operatora wymaga dostosowania licznika do rejestracji stref – co może potrwać dodatkowe 14 dni roboczych. Koszt zmiany układu pomiarowego ponosi OSD, nie odbiorca.