Ile kosztuje gaz w taryfie w-3?

TAK – cena gazu w taryfie W-3 wynosi 20,426 gr/kWh, czyli 204,26 zł/MWh netto i obowiązuje od 1 lipca 2025 r. na mocy taryfy PGNiG Obrót Detaliczny zatwierdzonej przez Prezesa URE 29 maja 2025 r. Stawka dotyczy wszystkich grup taryfowych W.1-W.4, S.1-S.4 oraz Z.1-Z.4, więc obejmuje także odbiorców biznesowych rozliczanych w grupie W-3.

To obniżka o 14,8% w porównaniu z poprzednią taryfą, w której cena wynosiła 23,965 gr/kWh (ok. 240 zł/MWh netto). W praktyce realny rachunek MŚP spadnie mniej niż wskazuje obniżka cennika, ponieważ opłaty dystrybucyjne i abonamentowe pozostały bez zmian – łączny spadek rachunku to ok. 8-11% w zależności od profilu zużycia.

Do ceny gazu trzeba doliczyć akcyzę oraz opłaty dystrybucyjne Polskiej Spółki Gazownictwa, które od 1 stycznia 2026 r. spadną średnio o 1,7% w ramach nowej taryfy obowiązującej do 31 grudnia 2026 r. Taryfa W-3 to cena regulowana u sprzedawcy z urzędu – na wolnym rynku można wynegocjować stawkę odbiegającą od cennika taryfowego.

Taryfę W-3 zatwierdza Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w drodze decyzji administracyjnej skierowanej do sprzedawcy gazu – w tym przypadku PGNiG Obrót Detaliczny (obecnie myORLEN). Decyzja z 29 maja 2025 r. obejmuje grupy taryfowe W.1-W.4, S.1-S.4 oraz Z.1-Z.4 i ustala cenę paliwa gazowego na poziomie 20,426 gr/kWh netto (204,26 zł/MWh), co stanowi spadek o 14,8% względem poprzedniej taryfy wynoszącej 23,965 gr/kWh.

Zatwierdzona taryfa obowiązuje w okresie od 1 lipca 2025 r. do 30 czerwca 2026 r. – została wydana na pełny rok taryfowy. W tym samym czasie opłaty dystrybucyjne podlegają odrębnej taryfie Polskiej Spółki Gazownictwa, która od 1 stycznia 2026 r. przewiduje średni spadek stawek dystrybucyjnych o około 1,7%. Oznacza to, że całkowity rachunek odbiorcy W-3 zależy od dwóch niezależnych decyzji URE: jednej dla sprzedaży paliwa i drugiej dla dystrybucji.

Krąg odbiorców uprawnionych do taryfy W-3 jest ustawowo ograniczony. Obejmuje on gospodarstwa domowe oraz odbiorców realizujących zadania z zakresu użyteczności publicznej: szpitale, szkoły, żłobki, przedszkola, noclegownie i podobne podmioty. Mikroprzedsiębiorstwa i więksi odbiorcy komercyjni co do zasady nie korzystają z taryfy W-3 – rozliczają się na zasadach rynkowych lub w taryfach biznesowych. Ta segmentacja oznacza, że właściciel MŚP prowadzący działalność gospodarczą w lokalu mieszkalnym powinien zweryfikować, na jakiej grupie taryfowej jest faktycznie rozliczany przez sprzedawcę.

Cena 20,426 gr/kWh to wyłącznie stawka netto za samo paliwo gazowe – bez akcyzy, bez VAT i bez opłat dystrybucyjnych. Na końcowym rachunku odbiorcy w taryfie W-3 dochodzą jeszcze trzy dodatkowe składniki: akcyza na gaz, opłaty dystrybucyjne ustalane w taryfie Polskiej Spółki Gazownictwa oraz opłata abonamentowa za obsługę handlową. Według taryfy myORLEN nr 16 stawka 20,426 gr/kWh dotyczy grup W.1-W.4, S.1-S.4 i Z.1-Z.4, a w grupach W.5, S.5, Z.5 wynosi 20,386 gr/kWh.

Drugi blok kosztów to opłaty dystrybucyjne PSG – operatora sieci dostarczającego gaz do licznika. Prezes URE zatwierdził nową taryfę dystrybucyjną Polskiej Spółki Gazownictwa obowiązującą od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r., ze średnim spadkiem opłat o około 1,7% względem 2025 r. Opłata dystrybucyjna składa się z części zmiennej (za każdą zużytą kWh) oraz części stałej (abonament dystrybucyjny), a jej wysokość zależy od grupy taryfowej dystrybucyjnej i strefy PSG, w której znajduje się punkt poboru.

Trzeci składnik to stała opłata abonamentowa pobierana przez sprzedawcę za obsługę handlową umowy i wystawianie faktur. Jak pokazała taryfa z lipca 2025 r., opłaty za dystrybucję i abonament pozostały bez zmian mimo obniżki ceny paliwa o 14,8%, dlatego realne rachunki gospodarstw domowych spadły tylko o 8-11%. Im niższe zużycie roczne, tym większy udział w rachunku mają składniki stałe niezależne od ilości pobranego gazu.

Do powyższego dochodzi jeszcze akcyza na gaz ziemny doliczana do ceny netto oraz VAT 23% naliczany na całość rachunku. Porównując oferty sprzedawców, należy zawsze patrzeć na cenę całkowitą brutto za 1 kWh przy konkretnym profilu zużycia, a nie wyłącznie na stawkę za paliwo – obowiązek podawania ceny ostatecznej zawierającej wszystkie podatki wynika z przepisów nadzorowanych przez UOKiK.

UWAGA: cena 20,426 gr/kWh to nie jest finalna kwota na rachunku – to wyłącznie składnik paliwowy taryfy zatwierdzonej przez URE 29 maja 2025 dla PGNiG Obrót Detaliczny (myORLEN). Realny rachunek odbiorcy w W-3 będzie wyższy o opłaty dystrybucyjne, akcyzę i VAT. Według URE i komunikatów rządowych, mimo spadku samej ceny gazu o 14,8%, rachunki gospodarstw domowych obniżą się tylko o 8-11% – właśnie dlatego, że opłaty dystrybucyjne i abonament pozostały bez zmian.

Najczęstszy błąd przy porównywaniu ofert to mylenie ceny paliwa gazowego z ceną końcową. Do 20,426 gr/kWh doliczasz: akcyzę (stała stawka ustawowa dla gazu ziemnego), opłatę dystrybucyjną zmienną ok. 5-7 gr/kWh (zależną od grupy PSG i regionu) oraz opłatę abonamentową i stałą sieciową. Dopiero suma tych składników, powiększona o VAT 23%, daje kwotę widoczną na fakturze. Polska Spółka Gazownictwa ma w 2026 roku średni spadek opłat dystrybucyjnych o 1,7%, co tylko częściowo kompensuje udział dystrybucji w rachunku.

Drugi pułapkowy moment to porównywanie ceny netto z ceną brutto. Stawka 20,426 gr/kWh jest podawana bez akcyzy i bez VAT – tak figuruje w taryfie URE. Sprzedawca na fakturze pokazuje ją obok pozycji powiększonych o podatek. Jeśli porównujesz ofertę alternatywnego sprzedawcy, sprawdź, czy podana cena to netto bez akcyzy, netto z akcyzą, czy brutto – inaczej różnica kilku groszy może okazać się pozorna. UOKiK przypomina, że cena prezentowana klientowi powinna być jednoznaczna i zawierać wszystkie podatki, ale na fakturach gazowych rozbicie na składniki jest standardem regulacyjnym i wymaga uważnej lektury.