Komu przysługuje zamrożenie cen prądu?

TAK – zamrożenie cen prądu przysługuje każdemu gospodarstwu domowemu korzystającemu z taryfy G, automatycznie i bez konieczności składania jakiegokolwiek wniosku. Mechanizm działa odgórnie na mocy ustawy podpisanej przez prezydenta, co oznacza, że sprzedawcy energii mają obowiązek stosować stawkę maksymalną bez dodatkowych formalności po stronie odbiorcy (źródło: globenergia.pl, informacja o bonie ciepłowniczym i mrożeniu cen).

Maksymalna cena energii elektrycznej dla gospodarstw domowych wynosi 500 zł/MWh netto (czyli 50 gr/kWh netto) i obowiązuje do końca 2025 roku. Stawka ta została utrzymana na poziomie znanym z wcześniejszych okresów mrożenia – rząd kolejnymi nowelizacjami przedłużał ten mechanizm, aby chronić odbiorców indywidualnych przed wzrostem taryf zatwierdzanych przez URE (źródło: gov.pl, Przedłużenie mrożenia cen prądu dla gospodarstw domowych).

Warunkiem objęcia ochroną jest wyłącznie posiadanie umowy na taryfę G – standardową taryfę dla odbiorców w gospodarstwach domowych. Nie ma progów dochodowych, limitów zużycia ani wymogu rejestracji. Jeśli Twoja firma prowadzi działalność gospodarczą i rozlicza się z taryfą C (biznesową), zamrożenie w tej formie Cię nie obejmuje – dla przedsiębiorców obowiązywały odrębne mechanizmy wsparcia, które wygasły wcześniej.

Dodatkowo do połowy 2025 r. gospodarstwa domowe objęto zawieszeniem opłaty mocowej, co stanowiło kolejny element obniżający końcowy rachunek za energię (źródło: gov.pl, Rządowe wsparcie dla Polek i Polaków). Po zakończeniu okresu mrożenia – czyli od 1 stycznia 2026 r. – ceny energii dla gospodarstw domowych będą kształtowane przez taryfy zatwierdzone przez Prezesa URE na zasadach rynkowych.

Podstawą prawną zamrożenia cen energii elektrycznej jest ustawa o bonie ciepłowniczym i zamrożeniu cen energii, podpisana przez prezydenta w 2024 roku (źródło: globenergia.pl). Ustawa przedłuża mechanizm ochronny obowiązujący od wcześniejszych interwencji rządowych i utrzymuje maksymalną cenę energii dla gospodarstw domowych na poziomie 500 zł/MWh netto do końca 2025 roku (źródło: gov.pl, Ministerstwo Klimatu). Akt ten stanowi element szerszego pakietu legislacyjnego Ministerstwa Energii, obejmującego również bon ciepłowniczy oraz regulacje dotyczące zapasów strategicznych.

Mechanizm działania zamrożenia opiera się na prostym schemacie: sprzedawca energii rozlicza odbiorcę końcowego po stawce zamrożonej – czyli maksymalnie 500 zł/MWh netto (50 gr/kWh netto) – niezależnie od rzeczywistej ceny rynkowej energii. Różnicę między ceną rynkową a stawką zamrożoną pokrywa budżet państwa w formie rekompensat wypłacanych sprzedawcom. Odbiorca nie musi podejmować żadnych działań – mechanizm stosowany jest automatycznie przez przedsiębiorstwa energetyczne wobec wszystkich klientów na taryfie G (źródło: globenergia.pl).

Dodatkowo, do połowy 2025 roku gospodarstwa domowe objęto zawieszeniem opłaty mocowej, co stanowi uzupełniające narzędzie ochrony przed wzrostem rachunków (źródło: gov.pl, Kujawsko-Pomorski Urząd Wojewódzki). Nowe przepisy obowiązują od 1 stycznia 2025 roku, a ich celem – jak wskazuje Ministerstwo Energii – jest ochrona polskich rodzin przed skutkami wzrostu kosztów energii wynikającego z wysokich cen hurtowych na rynku europejskim.

Zamrożenie cen energii elektrycznej na poziomie 500 zł/MWh netto obowiązuje wyłącznie do końca 2025 roku (źródło: ustawa o bonie ciepłowniczym i zamrożeniu cen energii, gov.pl). Po tej dacie URE zatwierdzi nowe taryfy na 2026 rok, a ich wysokość będzie zależeć od bieżących cen hurtowych energii na Towarowej Giełdzie Energii. Dla MŚP na taryfach C ochrona taryfowa wygasła już wcześniej – od 1 stycznia 2025 roku firmy te kupują prąd na warunkach rynkowych. Gospodarstwa domowe na taryfie G korzystają z zamrożenia do końca roku, ale po 31 grudnia 2025 wracają do standardowego trybu zatwierdzania taryf przez Prezesa URE.

Brak pewności co do poziomu cen na 2026 rok oznacza, że porównywanie ofert od sprzedawców energii na rynku wolnym powinno rozpocząć się już teraz, nie po ogłoszeniu nowych taryf. Firma działająca w branży energetycznej może wynegocjować stałą cenę na 12 lub 24 miesiące u wybranego sprzedawcy, zabezpieczając się przed ewentualnym wzrostem stawek po wygaśnięciu ustawowej ochrony. Kluczowe parametry do porównania to: cena jednostkowa za 1 kWh netto, opłata handlowa, okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.

Warto też uwzględnić opłatę mocową, której zawieszenie dla gospodarstw domowych obowiązywało do połowy 2025 roku (źródło: gov.pl). Po przywróceniu opłaty mocowej łączny rachunek za energię wzrośnie nawet przy niezmienionej cenie za kWh. Dla przedsiębiorstw, które już płacą opłatę mocową na standardowych zasadach, zmiana taryf w 2026 roku będzie jedynym nowym czynnikiem kosztowym – dlatego analiza ofert rynkowych z wyprzedzeniem 3-6 miesięcy przed końcem obecnej umowy daje najszersze pole negocjacyjne.