Co po zakończeniu zamrożenia cen prądu

Zamrożenie cen prądu dla gospodarstw domowych obowiązuje do 30 września 2025 roku – po tej dacie rachunki przestają być chronione mechanizmem utrzymującym stawkę na poziomie 500 zł/MWh netto. Prezes URE Renata Mroczek ogłosiła, że od 1 stycznia 2026 roku średnia cena energii elektrycznej w zatwierdzonych taryfach wyniesie 495,16 zł/MWh netto (źródło: taryfa URE 2026). Sama energia czynna więc nieznacznie potanieje w porównaniu do stawki zamrożonej.

Niższa cena energii nie oznacza jednak niższych rachunków. Równocześnie rosną opłaty stałe – wyższe stawki opłaty kogeneracyjnej, opłaty mocowej i opłaty OZE obowiązujące od 2026 roku podniosą finalną kwotę na fakturze. Dla MŚP oznacza to konieczność analizy całego rachunku, nie tylko stawki za kilowatogodzinę – bo to właśnie składniki stałe decydują o rzeczywistym wzroście kosztów.

Okres przejściowy między końcem zamrożenia a wejściem nowych taryf to okno na działanie. Minister Energii Miłosz Motyka zapowiada zachęcanie odbiorców do przechodzenia na taryfy dynamiczne, które premiują świadome zarządzanie zużyciem. Dla firm z elastycznym profilem poboru – np. z możliwością przesuwania produkcji na godziny pozaszczytowe – taryfa strefowa może obniżyć rachunek nawet o kilkadziesiąt procent w porównaniu z taryfą G11. Różnice między taryfami liczone są w dziesiątkach groszy na każdą kilowatogodzinę.

Konkluzja dla MŚP: cena samej energii w 2026 roku spadnie symbolicznie (o ok. 5 zł/MWh względem stawki zamrożonej), ale łączny rachunek prawdopodobnie wzrośnie przez opłaty dystrybucyjne i systemowe. Jedyną realną obroną przed podwyżką jest przejście na taryfę dopasowaną do profilu zużycia firmy i negocjacja warunków ze sprzedawcą energii przed końcem obecnej umowy.

Mechanizm zamrożenia cen prądu opierał się na ustawowym ograniczeniu stawki za energię czynną do 500 zł/MWh netto (czyli 50 gr/kWh) – zamrożenie dotyczyło wyłącznie składnika energii, nie obejmowało opłat dystrybucyjnych ani stałych (według ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej). Sejm uchwalił przedłużenie tego mechanizmu do końca 2025 roku, jednak prezydent zawetował ustawę, co oznacza, że ochrona wygasa 30 września 2025 roku (źródło: globenergia.pl). Ministerstwo Energii pracuje nad nowym rozwiązaniem, ale na dziś brak gwarancji kontynuacji mrożenia w dotychczasowej formie.

Prezes URE Renata Mroczek zatwierdziła taryfy na 2026 rok ze średnią ceną energii elektrycznej 495,16 zł/MWh netto dla gospodarstw domowych – to nieznacznie poniżej dotychczasowej stawki zamrożonej (źródło: globenergia.pl). Sam składnik energii więc tanieje, ale równocześnie rosną opłata kogeneracyjna, opłata mocowa i opłata OZE, co w praktyce podnosi łączny rachunek. Minister Energii Miłosz Motyka zamiast przedłużania mrożenia proponuje przejście odbiorców na taryfy dynamiczne, które premiują elastyczne zużycie prądu – to sygnał, że era administracyjnej ochrony cenowej dobiega końca.

Podstawą prawną zamrożenia była ustawa z 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej, wielokrotnie nowelizowana. Prezydenckie weto wobec kolejnej nowelizacji (tzw. ustawy wiatrakowej z wrzutką o mrożeniu) zamknęło drogę do przedłużenia mechanizmu ustawą. Decyzja URE o taryfach na 2026 rok zapada na podstawie art. 47 Prawa energetycznego – prezes URE zatwierdza taryfy sprzedawców z urzędu, a nowe stawki obowiązują od 1 stycznia 2026 roku. Dla MŚP oznacza to powrót do w pełni rynkowych warunków zakupu energii i konieczność aktywnego zarządzania umowami ze sprzedawcami.

Bierność po zakończeniu zamrożenia to najczęstszy błąd – kto nie wybierze aktywnie sprzedawcy ani taryfy, zostaje automatycznie na taryfie zatwierdzanej przez URE, czyli 495,16 zł/MWh netto od stycznia 2026 (według taryfy URE 2026). Taryfa z urzędu nie jest najtańszą opcją na rynku – to po prostu domyślna ścieżka dla tych, którzy nie podjęli żadnej decyzji. Dla MŚP z rocznym zużyciem 50-200 MWh różnica między taryfą domyślną a wynegocjowaną ofertą rynkową może sięgać kilku tysięcy złotych rocznie. Problem w tym, że brak działania wygląda jak decyzja – a w praktyce oznacza przepłacanie.

Druga pułapka to ignorowanie opłat stałych, które rosną niezależnie od ceny samej energii. Choć minister zapowiada spadek taryf za energię czynną, jednocześnie ogłoszono wyższe stawki opłaty kogeneracyjnej, mocowej i OZE obowiązujące od 2026 roku (źródło: globenergia.pl). Zamrożenie dotyczyło wyłącznie stawki za zakup energii elektrycznej – opłaty dystrybucyjne, sieciowe i systemowe nigdy nie były objęte ochroną (źródło: wysokienapiecie.pl). Przedsiębiorca, który porównuje wyłącznie cenę za kWh, pomija składniki stanowiące 30-40% końcowego rachunku.

Trzecia pułapka dotyczy pochopnego podpisania umowy ze sprzedawcą bez analizy warunków wypowiedzenia. Po zakończeniu zamrożenia na rynku pojawi się fala ofert promocyjnych – część z nich zawiera okresy zobowiązania 12-24 miesiące z karami za wcześniejsze rozwiązanie. Zanim podpiszesz nową umowę, sprawdź trzy rzeczy: długość okresu wypowiedzenia, wysokość ewentualnej kary umownej i czy cena jest stała czy indeksowana. Rynek coraz mocniej premiuje świadome korzystanie z prądu (źródło: globenergia.pl) – ale świadomość zaczyna się od przeczytania drobnego druku, nie od samej zmiany sprzedawcy.