Co z cenami prądu dla małych firm?

ZALEŻY – od momentu wygaśnięcia mrożenia cen MŚP płacą stawki rynkowe, które w taryfach zatwierdzonych przez Prezesa URE na ostatni kwartał 2025 r. wynoszą średnio 572,64 zł/MWh netto za sam komponent energii (według taryfy URE Q4 2025, źródło [2]). To spadek z wcześniejszego poziomu 622,80 zł/MWh (według taryfy URE, źródło [2]). Dla właściciela piekarni, pralni czy hotelu realna kwota na fakturze jest jednak wyższa, bo dochodzą opłaty dystrybucyjne, opłata mocowa, opłata jakościowa i akcyza – łącznie rachunek brutto zamyka się w przedziale 0,98-1,20 zł/kWh w zależności od profilu zużycia i strefy taryfowej.

W 2024 r. rząd wprowadził maksymalną cenę energii elektrycznej dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw (według ustawy Ministerstwa Energii, źródło [1]). Mechanizm ten dawał MŚP ochronę przed skokami cen hurtowych. Po wygaśnięciu tego instrumentu firmy wróciły na warunki rynkowe. Równocześnie Prezes URE nadal zatwierdza taryfy dla sprzedawców z urzędu, co oznacza, że odbiorcy, którzy nie wybrali oferty wolnorynkowej, kupują energię po stawkach regulowanych – aktualnie niższych niż rok wcześniej.

Na horyzoncie pojawił się projekt ustawy Tani prąd -33%, zakładający trwałe obniżenie rachunków o jedną trzecią m.in. przez likwidację wybranych opłat systemowych (według projektu prezydenta, źródło [4]). Jeśli ustawa wejdzie w życie, MŚP mogą odczuć realną ulgę rzędu kilkudziesięciu groszy na każdym kilowatogodzinie. Niezależnie od legislacji, od 2025 r. faktury za prąd muszą prezentować przejrzysty podział na koszt energii i koszt dostarczenia, co ułatwia firmom porównywanie ofert i negocjowanie lepszych warunków (według deregulacji Ministerstwa Klimatu, źródło [7]).

Praktyczna rada: MŚP zużywające powyżej 50 MWh rocznie powinny porównać ofertę taryfową z propozycjami wolnorynkowymi – różnica potrafi sięgać 80-120 zł/MWh. Zmiana sprzedawcy energii jest bezpłatna i trwa do 21 dni, a w samym I kwartale 2025 r. taką decyzję podjęło ponad 14 000 odbiorców (według danych URE, źródło [9]).

Mrożenie cen energii dla firm rozpoczęło się ustawą z 27 października 2022 r., która wprowadziła maksymalną cenę energii elektrycznej na poziomie 785 zł/MWh dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw. W kolejnych latach mechanizm był przedłużany i modyfikowany – w 2024 r. obowiązywał limit 693 zł/MWh dla MŚP (według ustawy o cenach maksymalnych, źródło [1]). Ochrona taryfowa obejmowała wyłącznie komponent sprzedaży energii, nie eliminując wzrostów opłat dystrybucyjnych, co oznaczało, że łączny rachunek i tak rósł mimo formalnego zamrożenia.

Mechanizm mrożenia wygasł z końcem 2024 r. i nie został przedłużony na rok 2025. Od tego momentu sprzedawcy energii zyskali pełną swobodę cenową wobec odbiorców biznesowych – MŚP kupują prąd albo po taryfie URE (jeśli nie wybrały oferty wolnorynkowej), albo na warunkach indywidualnie negocjowanych z wybranym sprzedawcą. Prezes URE zatwierdził taryfy na ostatni kwartał 2025 r. ze średnią ceną sprzedaży 572,64 zł/MWh, wobec wcześniejszego poziomu 622,80 zł/MWh (źródło [2]). To spadek o około 8%, ale dotyczy wyłącznie odbiorców pozostających na taryfie regulowanej.

Dla właściciela małej firmy oznacza to prostą kalkulację: jeśli roczne zużycie wynosi np. 50 MWh, sam komponent energii w taryfie URE to około 28 630 zł netto rocznie. Każda zmiana stawki o 50 zł/MWh przekłada się na 2 500 zł różnicy w skali roku. Równolegle trwają prace legislacyjne nad projektem prezydenckim “Tani prąd -33%”, który zakłada obniżenie rachunków o jedną trzecią poprzez likwidację wybranych opłat (źródło [4]) – jego los parlamentarny pozostaje jednak niepewny. Firma, która chce zabezpieczyć cenę, powinna porównać oferty wolnorynkowe z taryfą URE i rozważyć zawarcie umowy na czas określony ze stałą stawką.

Ceny energii elektrycznej dla małych firm w II połowie 2026 r. zależą przede wszystkim od daty wygaśnięcia dotychczasowego kontraktu i wybranego modelu zakupu. Średnia cena sprzedaży energii w taryfach URE spadła z 622,80 zł/MWh do 572,64 zł/MWh w ostatnim kwartale 2025 r. (źródło: taryfa URE Q4 2025, gov.pl [2]), co potwierdza trend stabilizacji po okresie gwałtownych wzrostów. Firmy, których umowy wygasają w 2026 r., powinny rozpocząć negocjacje z wyprzedzeniem minimum 3 miesięcy przed końcem kontraktu – rynek hurtowy daje sprzedawcom przestrzeń do oferowania stawek niższych niż taryfa regulowana.

Dodatkową niewiadomą pozostaje prezydencki projekt „Tani prąd -33%”, zakładający obniżenie rachunków za energię o jedną trzecią m.in. przez likwidację części opłat dodatkowych (źródło: globenergia.pl [4]). Jeśli ustawa wejdzie w życie, zmieni strukturę rachunku, ale sam koszt energii elektrycznej w komponencie sprzedażowym nie musi spaść proporcjonalnie – projekt koncentruje się na opłatach systemowych, nie na cenie hurtowej. MŚP powinny traktować tę obietnicę jako scenariusz optymistyczny, nie jako pewnik przy planowaniu budżetu energetycznego na 2026 r.

Największym ryzykiem kosztowym dla firm pozostają opłaty systemowe – przede wszystkim opłata mocowa, która rosła szybciej niż sam koszt energii. Rachunki za energię od 2025 r. muszą prezentować czytelny podział na koszt zużytej energii i koszt jej dostarczenia (źródło: gov.pl [7]), co ułatwia identyfikację, który składnik faktycznie rośnie. Firmy z zużyciem powyżej 50 MWh rocznie powinny porównywać oferty wolnorynkowe z taryfą regulowaną – przy obecnych stawkach hurtowych różnica może sięgać 8-12% na korzyść oferty negocjowanej.