Jaki jest cennik taryfy g11 pge?

Taryfa G11 PGE to jednostrefowa grupa taryfowa, w której przez całą dobę obowiązuje ta sama cena energii elektrycznej. Od 1 stycznia 2026 r. średnia cena energii czynnej dla gospodarstw domowych wynosi 495,16 zł/MWh netto (według taryfy zatwierdzonej przez Prezesa URE, decyzja z 17.12.2025 r.). U największych sprzedawców – PGE, Tauron, Enea i Energa – stawki w G11 są bardzo zbliżone i mieszczą się poniżej 500 zł/MWh. Różnice między ofertami tych sprzedawców nie wpływają znacząco na końcowy rachunek.

Sama cena energii czynnej to tylko część rachunku. Do niej dolicza się opłaty dystrybucyjne (stawka zmienna, opłata przejściowa, opłata jakościowa – ta ostatnia wynosi 0,0332 zł/kWh dla odbiorców na niskim napięciu od 1 lutego 2026 r.) oraz opłatę kogeneracyjną w wysokości 3 zł/MWh. Po zsumowaniu wszystkich składników i doliczeniu VAT łączny koszt energii w taryfie G11 wynosi około 1,04 zł/kWh brutto. Dla porównania – w taryfie dwustrefowej G12 energia w tańszej strefie nocnej kosztuje średnio około 0,60 zł/kWh.

G11 oznacza prostotę rozliczeń – brak stref czasowych eliminuje konieczność dostosowywania zużycia do pór dnia. Ta wygoda ma jednak swoją cenę: przy rocznym zużyciu 2400 kWh (średnie gospodarstwo domowe) rachunek za energię wyniesie około 2500 zł brutto. Odbiorcy, którzy mogą przesunąć większe zużycie na godziny nocne (np. posiadacze pomp ciepła lub samochodów elektrycznych), powinni rozważyć przejście na taryfę G12 lub G12w – oszczędność może sięgać kilkuset złotych rocznie. Zmiana grupy taryfowej wymaga złożenia wniosku u operatora sieci dystrybucyjnej i wymiany lub przeprogramowania licznika.

Cenę energii elektrycznej w taryfie G11 zatwierdza Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (URE) na podstawie wniosków składanych przez sprzedawców prądu. Taryfa obowiązuje przez okres najczęściej 12 miesięcy i wyznacza maksymalną stawkę, jaką sprzedawca może stosować wobec odbiorców w gospodarstwach domowych. Dla PGE Dystrybucja taryfę na rok 2026 zatwierdzono decyzją Prezesa URE z dnia 17 grudnia 2025 r. (znak DRE.WRE.4211.50.7.2025.JTr), a informację o niej opublikowano w Biuletynie Branżowym URE – Energia Elektryczna nr 269(4799) z dnia 17.12.2025 r.

Rok 2026 to pierwszy pełny rok bez mechanizmu mrożenia cen energii dla gospodarstw domowych. W poprzednich latach (2023-2024) rząd utrzymywał administracyjne limity cenowe, które sztucznie obniżały rachunki. Po ich wygaśnięciu ceny wróciły do poziomu wynikającego z zatwierdzonych taryf URE. Średnia cena energii czynnej dla gospodarstw domowych od 1 stycznia 2026 r. wynosi 495,16 zł/MWh netto. Do rachunku doliczane są jeszcze opłaty dystrybucyjne, opłata kogeneracyjna w wysokości 3 zł/MWh oraz inne składniki regulowane.

Proces zatwierdzania taryfy przebiega w stałym cyklu: sprzedawca lub operator systemu dystrybucyjnego składa wniosek taryfowy do URE, regulator analizuje uzasadnione koszty działalności i planowaną marżę, a następnie wydaje decyzję administracyjną. Odbiorca końcowy w taryfie G11 nie negocjuje ceny indywidualnie – płaci stawkę zatwierdzoną przez regulatora lub niższą, jeśli sprzedawca zdecyduje się na ofertę poniżej taryfy. Od 1 lutego 2026 r. stawka opłaty jakościowej dla odbiorców zasilanych z sieci niskiego napięcia wynosi 0,0332 zł/kWh, co pokazuje, że taryfa może ulegać korektom również w trakcie roku obowiązywania.

Taryfa G11 jest prostsza, ale droższa – przy stawce ok. 1,04 zł/kWh (energia + dystrybucja, dane GlobEnergia na 2026 r.) płacisz tyle samo niezależnie od pory dnia. W taryfie dwustrefowej G12 energia w tańszej strefie nocnej kosztuje średnio ok. 0,60 zł/kWh, czyli niemal 40% mniej niż w G11 (źródło: GlobEnergia, zestawienie taryf 2026). Różnica robi się istotna przy dużym zużyciu nocnym – np. ładowaniu samochodu elektrycznego, pracy pompy ciepła czy podgrzewaniu bojlera.

G11 opłaca się wtedy, gdy zużycie rozkłada się równomiernie w ciągu doby i nie przekracza 2 500 kWh rocznie. Przy takim profilu oszczędności z G12 nie pokrywają wyższej stawki w strefie dziennej, która sięga ok. 1,20 zł/kWh. Próg opłacalności przejścia na G12 zaczyna się, gdy co najmniej 40-50% zużycia przypada na strefę nocną. Dla gospodarstwa z pompą ciepła roczny koszt ogrzewania nowego domu w G11 wynosi ok. 2 450 zł (źródło: GlobEnergia, porównanie taryf 2026) – w G12 przy przesunięciu pracy pompy na noc kwota ta spada o kilkaset złotych.

Zmiana taryfy z G11 na G12 wymaga złożenia wniosku u operatora sieci dystrybucyjnej (w przypadku PGE – PGE Dystrybucja) oraz wymiany lub przeprogramowania licznika na dwustrefowy. Operator ma 14 dni na realizację zmiany. Sama zmiana grupy taryfowej jest bezpłatna, ale warto sprawdzić, czy umowa ze sprzedawcą energii nie wymaga aneksu. Decyzję podejmij na podstawie realnego profilu zużycia z ostatnich 12 miesięcy – nie na podstawie szacunków.